Durme nenu, del Padre Galo
Durme nenu, durme nenu,
nu biercín de finas callas,
que maína foi al rigu,
foi al rigu la tua mama.
Cuando volva vei traete,
vei traer de xuntu al augua,
muitas rosas ya claveles
pa facete una almogada.
Durme nenu, durme nenu,
na cunina blanca, blanda,
su las alas calladinas
del tou ánxele de guarda.
Poesía Asturiana y Traducciones (Uviéu, Trabe, 1993), Fernán-Coronas
Pa Daniel, que viu la maravilla de la lluz del mundu pola primer vez un 20 d’agostu.

Esbilla
del.icio.us
Nun hai comentarios »